1 januari 2020 was hier op de Veluwe een betoverende dag.

Het vroor, het was zonnig en ’s avonds rolde de mist door het bos.

De hoofdprijs in de Staats- of postcodeloterij heb ik niet gewonnen en toch voel ik mij de koningin te rijk. Ondanks – of misschien dankzij? – alles wat 2019 op mijn pad strooide. Wat een rit was het!

Om met Danny Vera te zingen: ‘on this rollercoaster life we know‘ (btw: ik was erbij op dit kampvuur concert).

Tijdens de ochtendwandeling met Snor dacht ik aan de mensen die vanmorgen wakker werden en een fractie van een seconde dachten dat de wereld een prima plek was om zich vervolgens te realiseren dat dat niet waar was en dat hij dit jaar, de afgelopen maand, deze week, gisteren, vannacht, was ingestort…

‘Hoor je wat je zegt?’ vroeg mijn schrijfcoach  toen ik zei dat ik wederom mijn wortels in mijn broekzak had gestopt. ‘Met mijn roots in mijn pocket. Dat is een prachtige titel voor een boek. of minstens voor een blog!’

Vandaar.

 

Nog nooit eerder heb ik zoveel ‘back to basics’ bij elkaar gehad: geen huis, geen vast inkomen en geen man. Na mijn gebroken bekken en het onverwachte heengaan van de vader van mijn kinderen hoop ik dat ik de twee-jarige leergang ‘Uitdagingen van het leven’ binnenkort met goed gevolg voltooi.

Had ik maar niet een boek moeten schrijven met de titel Reset Jezelf!

Hier! Pak an! Reset jij jezelf maar eens heel goed!

 

Leven, wat probeer je mij te zeggen?

Ik sta te trappelen om het te onderzoeken, met mijn roots veilig weggestopt in mijn pocket ga ik op weg in 2020. Ik heb al een glimp opgevangen, en daar vertel ik je de volgende keer over!

Nannet